Yolnâme

Bir yol,

İlerde

Duran kalemlerin en kömürleşmiş yerinde

Yürek yangınlarının kıvılcımlara vurduğu

Kalemlerin kıvılcımlara yoldaş olduğu

Bir beldede

Namütenahi deryaların dilinde

Ki dalgalanan yollardır onlar da en nihayetinde

Yontarsın aklının ucunu

Bilersin gönlünün aşktan körelmiş yanını

Düşersin yola

Serinde

Akşamın âşık sazını titreten meltemli vaktinde

Gidersin

Sus pus olup dillerin

Ellerin dile dönerken

Gidersin yolda

Götürür elbet seni

Bilmediğin diyarlara

Zihninde

Birkaç sayfa kâğıdın anlamları yüklüyse

Bilirsin, yol dediğin

Ol demiştir bir kere

Yüreğinde görürsün izlerini

Deminde

Bir damla çayın

Bulursun anlamını

Hayatın ve yaşamanın

Olmuşsundur artık bir kere

Yol dediğin

Yerindir senin

Ta en derinde

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir