Yangın

YANGIN

İki ayrı yalnızlıktık biz

Bir masaya iliştirilmiş.

Uçlarında sevdaların yandığı kağıt mendillerdik.

Uzun yaz gecelerini baştan sona dolanan

Ve nihayetinde hep en masum kişinin parmak uçlarını yakan.

Alev alan.

Kül olan.

İki güzel çocuktuk biz

Haziran’a  savrulan.

İki ayrı yalnızlıktık biz

Bir ömre sığamayan.

29 Eylül 2009

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir