Ümit Yaşar Oğuzcan Kimdir?

Ümit Yaşar Oğuzcan çağdaş Türk şiirimizin en önemli şairlerinden biri. Dinlemeye çok alışık olduğumuz “Bir Gece Ansızın Gelebilirim”, “Beni Unutma”, “Seninle Ölmek İstiyorum” gibi şarkıların şairi Ümit Yaşar, ömrü boyunca aşık ama maşuk olma lütfuna erememiş bir şair olarak tanımlar kendini ve bu sebeple aşkı doya doya yaşayamadığını söyler. Şiirlerinde eski ile yeniyi bütünleştirebilmiştir ve ahengi eksik etmez. Bu özelliğinden dolayı, şiirlerinin gözden ziyade dudakla okunmasını ister. Ölümünün üzerinden 25 sene geçmiş olmasına rağmen hakkında bilgilendirici yeterli eserin bulunmamasını hakikaten şaşırtıcı buldum. Hepinize keyifli okumalar diler, şiir dolu günler dilerim.

– 22 Ağustos 1926′da Tarsus’ta dünyaya gelir.

– 1939′da Eskişehir İnkilap Okulu’nu, 1942 ‘de Konya Askeri Ortaokulu’nu bitirir.

– 1942′de basında ilk kez şiirleri Eskişehir Kocatepe ve Sakarya gazetelerinde çıkar. 1944′de İstanbul, Varlık, Büyük Doğu gibi dergilerde şiirleri çıkmaya başlar.

– 1977′de Türkiye İş Bankası’ndan emekli olur.

– Şiirlerinden bazıları İngilizce, Fransızca, Rusça, Yunanca, Almanca, Bulgarca, İtalyanca, Yugoslavca, Lehçe ve Arapça’ya çevrilmiş, çeşitli antolojilerde yayınlanır.

– “Yalnız şair”dir.

“Aşka ve kıskançlığa büyük saygım vardır; aşkın karşısında şapkamı çıkarır, kıskançlığın karşısında önümü iliklerim..”

“sen unutulmuş bir adamsın
anlaşılmamış şiirlerim gibi
bütün gizemiyle unutulmuş
şiirlerim ki yalnızlığa benzer
öylesine masum, öylesine kederli.”

“sen sevildiğin için güzelsin bu kadar
ben sevilmediğimden böyle çirkinim”

– Halit Çapın, Ümit Yaşar’ı “Benim Akşam Sefalarım” adlı kitabında “En az 2 ayda bir intihar ederdi” diye tanımlar. Başarısız intihar girişimleri olan yazarın oğlu Vedat Oğuzcan ise 24 yaşında Galata Kulesinden kendini atarak ilk intihar girişiminde ölür. Bunun üzerine Ümit Yaşar’ın şiirlerinden acı eksilmez.

“Gittin…Bize günden güne tatsız yaşamak
Olmaz! Kuş olup böyle kanatız yaşamak
Ölmekten acıymış meğer evlat acısı
Yarabbi! Ne zor böyle Vedat’sız yaşamak.”
(Yüzyıl Yanarım Yanmayı Öğrendimse, S:84)

– Kendisi 1941-1976 yılları arasındaki otuz beş yıllık şairlik hayatını beş ayrı döneme ayırmıştır:
I- 1941-1954 yılları : Uyanış dönemi
II- 1954-1960 yılları : Arayış dönemi
III- 1960-1964 yılları: Çalkanış dönemi
IV- 1964-1970 yılları: Kaynayış dönemi
V- 1970-1982 yılları : Duruluş dönemi

– “karşında yıkılmış bir duvar gibiyim
beni sarhoş etme, başım dönüyor
üstüme varma İstanbul, kederliyim”

diye seslendiği kentte 4 Kasım 1984′te hayata gözlerini yumar.

“insan bir kere ölüyor ne fena
bu düzeni değiştirmeli
bir kere yaşamalı
çok çok ölmeli

her yerim ayrı ayrı ölmeli
yoksa ölüm yok bana bu dünyada
bir kurşun beynime girsin
bir bıçak kalbime saplansın
kızgın bir demir dağlasın gözlerimi
sonra gelsin bir manga asker
sert bir komut
bir yaylım ateşi
bırak kim bağlarsa bağlasın gözlerimi.
çok düşündüm bilek damarlarımı kesmeyi
rönesans öncesi devirlerden kalma zehir içmeyi
ve düşmeyi yüksek kulelerden mermerler üstüne
ayaklarıma taş bağlayıp denizler altında ölmeyi
yine de ölmedim görüyorsun, ölmedim
o aşağılık hesaplar, küçük korkular bırakmadı beni
belki de sen bırakmadın, bilmiyorum
bıraksaydın çoktan unutmuş olacaktın
halbuki şimdi benden kaçman da zor
anlıyorum beni sevmen de zor
dedim ya
bir yere kadar yaşamak güzel
ama bir yerde ölüm güzel oluyor.”

– Yelpaze dergisine 1961 yılında verdiği röportajında aşkın tarifini yapmıştır:
“Aşk, ben olmaktan çıkıp, o olmaktır.”
“Peki siz hiç o oldunuz mu?” sorusunun cevabı ise,
“Evet, ama o hiç bir zaman ben olmadı” şeklindedir.

– Aşk, onun için bir amaçtır. 1962 yılında Varlık dergisine verdiği bir röportajında şunları söylemiştir:
“ Aşk şairi olarak tanındım, hep böyle kalmak isterim. Bu konuda şiirlerimde çok şey söyledim. Daha da söyleyeceğim. Aşk şairiyim, fakat sevmekten sevilmeye vakit bulamadım. Karşılıklı sevenlerin değil, sevip de sevilmeyenlerin şiirini yazdım. Aşkın karşılık beklemeden sevmek olduğuna inanıyorum.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir