Ne Günlerdi Ama

Hani vakti zamanında

bir taverna vardı,

Bir iki kadeh tokuşturduğumuz!

Hatırlasana nasıl da gülmüştük saatlerce

Bir de yapacağımız büyük işlerin

hayalini kurmuştuk…

Ne günlerdi be kardeşim!

Hiç bitmeyeceğini sanardık.

Şarkı söyler,

dans ederdik saatlerce!

Seçtiğimiz hayatları sürecektik,

Savaşıp hiç kaybetmeyecektik

Çünkü gençtik

Ve biz yolumuzu kendimiz çizecektik…

Derken telaşlı yıllar yanımızdan esip geçti…

Anlı şanlı fikirlerimiz yollarda yitirildi.

Tesadüfen rastladığımda sana

yine o tavernada,

Gülümseyerek birbirimize şöyle derdik:

Ne günlerdi be kardeşim!

Hiç bitmeyeceğini sanardık

Şarkı söyler,

dans ederdik saatlerce!

Seçtiğimiz hayatları sürecektik

Savaşıp hiç kaybetmeyecektik

Ne günlerdi ama!

Hey gidi günler, hey!

Önündeydim tavernanın daha bu gece

Eskisi gibi durmuyordu hiçbir şey yerinde

Bir garip akis gördüm pencere camında

Ben olabilir miydim

Bu yalnız kadın acaba?

Ne günlerdi be kardeşim!

Hiç bitmeyeceğini sanardık

Şarkı söyler,

dans ederdik saatlerce!

Seçtiğimiz hayatları sürecektik

Savaşıp hiç kaybetmeyecektik

Ne günlerdi ama!

Hey gidi günler, hey!

Aralık kapıdan tanıdık bir kahkaha geldi

Yüzünü seçtim

Ve duydum bana seslenişini

Ah kardeşim,

Bizler yaşlandık

Ama uslanmadık bir türlü…

Çünkü kalbimizde hayaller

hiç değişmedi!

Ne günlerdi be kardeşim!

Hiç bitmeyeceğini sanardık

Şarkı söyler,

dans ederdik saatlerce!

Seçtiğimiz hayatları sürecektik

Savaşıp hiç kaybetmeyecektik

Ne günlerdi ama!

Hey gidi günler, hey!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir