Kırmızı Camdan Bir Melek

kırmızı camdan bir melek

taşıdığı surat

boynunda ipi sallanıyor

hayatın teki,

döndüğü kıblesi gönlü

süzülen yaşlar mercanı

kurtaramadığı insanların

ölüm kokusu

gözyaşı isi

kırmızı camdan bir melek

saydam azizliği

gören yüzler şaşırır

sözünün ucunda kıyametleri

kıyıları kadar yakın

sınır dalgaları yiyen

ayrılığı silip bırakan

kokusuz bir yalnızlık

bir görünmez dost

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir