C’esaret’

Çıplak geldim
Ağlayarak…
Çıplak dünyaya
Gidecek olsam da çırılçıplak,
Yeminliyim;
Kusura kalma
Eyyy dünya!!!
Bırakamam seni böyle,
Çıplak.

Kaç çıplak düşüncede yargılandım;
şu ana dek.
Bilmem;
Kaç kere dövüldüm sebepsiz
Hem;
bilmem kaç kere de,
Azgın İnsan sellerine,
yutturulmak istendim.

Kaç geceyi sabah ettim
Döşeğinde,düşüncenin;
uykusuz…

zor demişlerdi
“önceden yola çıkanlar!”
Çıkamayıp yoldan dönen;
Dönmeyeye yeminli binlerceler…

Zora zor demek;korkaklara,
Zorla savaşmaksa,
Tabi ki, mertlere…

Kolayla yüzyüze gelmedi ki,
Daha bu ben,
Yaş olmuşken yirmi iki..

Bir kere çıkıldı mı yola
Arkaya bakılmaz
Geri mi ?
Geriye mi??
Belki ceset…

Sayısız,
Titredi yüreğim
Güneş yakıcılığında
Fokurdarken kara tenim,

Babamdan miras;
Borç,
Atamdan yadigar;
c’esaret’.

Affet beni,
Gariban babam,
affet n’olur!!!
borcuma sadık olamadım.

affet beni
güzel oğlum,
affet n’olur!!!
babamdan kalan miras,
senindir artık!!!

Rahat uyu benim babam
rahat uyu!!!
C’esaret’ine zeval getirmedim hiç,

Tüm c’esaret’imle;
Tüm esaretliğime inat,
Gidecek olsam da çırılçıplak,
Yeminliyim;
Kusura kalma
Ey dünya …
Bırakamam seni böyle,
Çıplak.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir