Böyle Olmayacak

Mezopotamya’da,

Bir eğitim-öğretim günü,

Suspus olmuş yine okul,

Her bayram öncesi gibi,

Çocuk sesine uzak,

Çocuk neşesinden ırak.

Belli, kurban bayramı,

Kurbanlar da belli tabi…

Her on öküze karşılık bir erkek çocuk.

Hayvan eğitiminin,

İnsan eğitiminden

Daha değerli olduğu coğrafya

Çünkü burası.

Nasıl da normal oysa her şey;

Ahhhh…

Nasıl da alışıldık!

Hayvan otlatma derdinde yine,

Erkek çocuklar

Cıgara dumanları yükseliyor,

Kahvehane bacalarından yine alev alev…

Olgunlaşamamış olgunlar,

Oturmakla meşguller çünkü yine.

“Gâvur Mallarına” inat…

Doğunun tüm kirli çamaşırlarını

Paklıyor yine, eli nasırlı

Çocuk yaşta kadınlar…

Kuytu bir köşede ise

Masum bir insanın

Ölüm fermanı veriliyor yine,

Yine tüm insanlığa inat,

Tüm Müslümanlığa tezat…

Bir hıçkırık duyuluyor sonra:

Küçük Mehtap’tan…

Ağlıyor ağlıyor ve sarılıyor sonra,

Fecri öğretmenine,

Böyle olmamalı öğretmenim

Böyle olmamalı!

Susuyor;  sonra bir süre…

Kim bilir neler haykırırken minicik yüreği.

O susuyor, öğretmeni susuyor…

Susuyorlar harmanlanırken duyguları.

Düşüncelerini karıyorlar,

Ses oluyor sonra düşünceleri,

Ve sesleri yükseliyor ayyuka.

“Böyle olmayacak!”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir