Ayrıl-an-ık

Önceleri,

Kurumuş dudakları arasından sevgilinin…

Gün batarken kayıp, düşmüş ,

Birkaç acı sözdü sadece, ayrılık…

Ayrılık değil, lakin

Ayrılan varmış sadece…

Kahretsin!

Zamanla anladım…

Her daim,

Düşlerinde kalıyormuş meğer, giden,

Ya da düşlerin hep, onda…

Ya sen  gidiyormuşsun

Gittiği her yere, onun…

O geliyormuş ya da

Gittiğin her yere,

Senle ilişik;

Hayallerinle bitişik…

Geride yaşanmaya mahkum,

Gerçek ayrılıklar kalıyormuş hep, meğer

Terkedenden,terkedilene hediye…

Ya kafatasının içindeki

Bir kaç gramlık ağırlığı,

Yorgun yüreğinden,

Ayrılıyormuş meğer, terkedilenin

Ya da üzüntüden çekmiş,

Vücuduna artık dar gelen

Ruhu, bedenden.

22.08.09

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir